Hemelvaart stond weer in het teken van Dauwpop. Net als in 2001, 2002, 2003, 2004 en 2009 was het bezoek aan Hellendoorn dit jaar weer de moeite waard. Vroeger deden we dat op de fiets, maar tegenwoordig doen we dat gewoon lekker met de auto. Het weer leek niet helemaal mee te zitten, want op de heenreis vielen er wel sputters naar beneden. Maar wat trek je voor zo’n dag aan? Toch maar een dik vest aangetrokken en geen jas. Volgens Dauwpop zou het immers droog blijven…
Nadat de auto is geparkeerd liepen we naar de ingang. Even wachten, want er staat natuurlijk een flinke rij. Tot onze verbazing kwamen er twee heftruck’s door de rij mensen heen rijden. Slecht geregeld. Eenmaal op het terrein hebben we muntjes gekocht en zijn we richting Waylon gelopen. Dat klonk verrassend goed. Na Waylon richting het Enge Bos Podium gewandeld en daar stond Caro Emerald. Leuk om naar te luisten. Helaas was het podium moeilijk bereikbaar. Toen door naar Moss. Natuurlijk speelden ze de nummers The Comfort en I Apologise (Dear Simon). Na Moss liepen we naar Moke. Dat viel een beetje tegen. Kontrust wilden we ook graag zien, met Bomba. Zoals verwacht zou dat het laatste nummer zijn.
Terug naar de grote tent voor Di-rect. Dat was een mooie show. De nieuwe zanger is wel een aanwinst, hoewel hij soms wel een beetje zweverig over komt. Nu even pauze, want er zijn even geen interessante bands. Even een patatje gegeten en vervolgens richting de grote tent gelopen om op K’s Choice te wachten. We hebben hier het gehele optreden gezien en het was echt schitterend. Fijn dat ze weer bij elkaar zijn. Allemaal bekende nummers, van oude CD’s en de nieuwe CD. Hoogtepunt was I’m Not An Addict. Eigenlijk hoefde Sarah niet eens zelf te zingen.
Na K’s Choice hadden we nog wat munten bij elkaar gelegd en hebben we een pannenkoek gehaald. Ed Kowalzcyk zou nog een optreden geven, maar daar hadden we geen zin meer in. Lekker met de auto terug naar huis. Het was wederom een geslaagde dag. Volgend jaar wéér naar Dauwpop!
